ÇOCUKLUK ÇAĞI KORKULARI

Endişe, gerçek manada bir tehlike durumunun yahut tehlike ihtimalinin bireyde yaratmış olduğu kaygı duygusudur. Bu durum çocukluk çağında daha çok meydana gelmektedir. Çocukluk çağı dehşetleri çok çeşitli olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu endişeler çocuğun yaşına nazaran farklılık gösterir. Çocuklarda görülen endişe nedenleri gündelik olaylardan oluşabileceği üzere hayal dünyalarındaki olmayan tehlikelerden de kaynaklı olabilmektedir.

Çocukluk çağında en fazla görülen dehşetler; yalnız yatma korkusu, karanlık korkusu, ayrılık korkusu ve mevt endişesidir.

Okul öncesi çocuk endişelerinden en fazla görüleni yalnız yatma endişesidir. Küçük yaşlardan başlayarak anne-babanın yanında yatmaya alışan çocuk, tek başına yatmakta zorlanabilir. Yatağa girme korkusu, vefat ya da uykuyla ilgili kaygılar sebebiyle de olabilmektedir. Nedeni âlâ bir formda tespit edilmelidir. Çocuğun ahenge vakti için tertipli bir program oluşturmak gerekir. Çocuk uyumadan 1 saat öncesi sakin olması sağlanmalı, uyuyana kadar çocuğun yanında durulmalı ve uyumadan evvel çocuğun yanından ayrılmak için ivedi etmemek gereklidir.

Çocuklarda yalnız yatma korkusu karanlık korkusu nedeniyle de olabilmektedir. Çocukların karanlıkta kendilerini yalnız hissetmeleri olağandır. Bu türlü bir durumda çocuğun odasında gece lambası bulundurmak yardımcı olacaktır.

Ayrılık endişesinde, şayet anne çocuktan ayrılırken kaygı duyup çocuğun odasına da kaygı ile giriyorsa, çocuk da bu sürece paralel olarak anneden ayrılışının korkulacak bir durum olduğunu düşünecektir.

Vefat korkusu ise 3-6 yaş çocuklarının merak edip korktuğu mevzular ortasındadır. Burada en çok korkulan annenin ölmesi ya da çocuğu terk edeceği duygusudur. Mevt ile ilgili herkesin bir gün öleceğini ve hayatın sonu olduğunu hoş bir halde çocuğa anlatmak gerekir.

Çocuktaki endişelerle baş edebilmek için kaygının nedenleri araştırılmalı ve bu nedenler ortadan kaldırılmaya çalışılmalıdır. Çocukların kaygılarıyla alay edilmemeli ve çocuk dinlenilmelidir. Çocuklara endişe içerikli sinemalar izletilmemeli yahut dehşet dolu masallar anlatılmamalıdır. Endişeyi disiplin aracı olarak kullanmamak gerektiğini de unutmamak gerekir.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir