Yarası yarasına denk geleni sever insan

Ne hoş demiş Doç Dr. Cebrail Kısa His Odaklı Çift Terapisi isimli kitabın önsözünde:
“İnsan yarası yarasına denk geleni seviyor. “
“En sevdiğim kelamlardan birisi (bu söz), büyük bir bağlanma, kabul ve sevgi içeriyor. Yarası yarasına denk gelenlerin birbirinin yarasını sarmasını bildikleri için birlikte daha düzgün yaşayabileceklerine inanırım.”
Kısa’nın bu kelamları bana hocam Mehmet Zararsızoğlu’nun kelamlarını hatırlattı: “Bilinçdışı bilinçdışını görür.” der Mehmet Zararsızoğlu.
Bilinçdışı bir biçimde çekiliriz bir sevgiliye… bilinçdışı bir bağ ile bağlanırız birden fazla vakit… ondan bize neyin cazibeli geldiğini bile bilmeden… neye tutulduğumuzu bile hiç düşünmeden.
…ve Kısa’nın da belirttiği üzere tahminen de yaramız görür yarasını…  yüreğimiz görür yüreğindeki acıyı… ve lakin birebir acıyı yaşayan o yürek anlar öteki yüreğin ağırlığını… lakin o acıyı yaşayan anlar başka yüreğin acısını.
Alışılmış şayet kendi yüreğindeki yaraya bakabilirse… kendi yüreğindeki acıyla yüzleşebilirse… şayet kendi yarasını sarmaya yürek edebilirse. ..ancak o vakit merhem olabilir sevgilinin yarasına insan… lakin o vakit … lakin o vakit dönüştürücü olabilir, o ilişkide…  ancak  o vakit ömür verebilir birinci evvel o sevgiye.
Ondandır işte… insan yarası yarasına denk geleni sever… insan farkında olmadan da olsa yarasına merhem olabilecek olanı sever. 

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir