PANİK BOZUKLUK

Temel özelliği, birdenbire ortaya çıkan ve vakit zaman tekrarlayan, insanı dehşet içinde bırakan, ağır problem ya da endişe nöbetleridir.

Hastalarımızın birden fazla vakit “kriz” ismini verdiği bu nöbetlere biz PANİK ATAĞI diyoruz.

Panik Atağı, ansızın başlar, giderek şiddetlenir ve 10 dakika içinde şiddeti en ağır seviyeye çıkar; birden fazla vakit 10-30 dakika (seyrek olarak da 1 saate kadar) devam ettikten sonra zaten geçer.

PANİK ATAĞININ BELİRTİLERİ NELERDİR?

Göğüs ağrısı ya da göğüste sıkışma,

Çarpıntı, kalbin kuvvetli ya da süratli vurması

Terleme,

Nefes darlığı ya da boğulur üzere olma,

Soluğun kesilmesi

Baş dönmesi, sersemlik, düşecek ya da bayılacak üzere olma

Uyuşma ya da karıncalanma

Üşüme, ürperme ya da ateş basması ,

Bulantı ya da karın ağrısı

Titreme ya da sarsılma

Kendini ya da etrafındakileri değişmiş, tuhaf ve farklı hissetme

Denetimini kaybetme ya da çıldırma korkusu

Mevt korkusu

Bir Panik Atağında bu belirtilerden en az 4 ya da daha fazlası bulunur.

Dörtten daha az belirtinin görüldüğü ataklara ise kısmi belirtili panik atağı ismi verilir.

PANİK BOZUKLUĞU NEDİR?

Panik Bozukluğu,

Tekrarlayıcı beklenmedik Panik Atakları ile

Ataklar ortasındaki vakitlerde diğer Panik Ataklarının daha olacağına ait daima bir korku duyma, beklenti tasası da diyebiliriz.

• Panik Ataklarının “kalp krizi geçirip ölme”, “kontrolünü yitirip çıldırma” ya da “felç geçirme” üzere makûs sonuçlara yol açabileceği inancıyla, daima hüzün duyma ya da buna vakit ayırma. Güya hayatta öbür bir şey yok üzere.

Ataklara ve mümkün makûs sonuçlarına karşı tedbir olarak (işe gitmeme, spor, konut işi yapmama, birtakım yiyecek ya da içecekleri yiyip içmeme, yanında ilaç, su, alkol, çeşitli yiyecekler taşıma, hastanenin etrafında yahut otoparkında yaşama gibi) kimi davranış değişikliklerinin görüldüğü bir ruhsal buhran halidir.

PANİK BOZUKLUĞU NASIL OLUŞUR?

Öncelikle panik bozukluğu olan insanlarda daima tıpkı stil kişilik özellikleri vardır.

İçe dönük, insanlara hayır diyemeyen, sıkıntı ailelerin evlatları olan, kendinden daha çok diğerlerini düşünen, gereğince bencil olamayan, evvel can, sonra canan diyemeyen, geleceği gereğinden fazla abartarak bu günü yaşayamayan, insanlara içini açamayan lakin daima dinleyen ve suçluluk hisleri ağır olan bir kişilik stilleri vardır.

Hiçbir neden yokken, ansızın başlayan göğüs ağrısı, göğüste sıkışma, çarpıntı, nefes alamama, terleme, titreme, üşüme ya da ürperme, bazen de bulantı ya da karın ağrısı, baş dönmesi, dengesizlik; düşecek ya da bayılacakmış üzere olma, uyuşma ya da karıncalanma üzere belirtiler, kişiyi dehşet içinde bırakır.

O an “kalp krizi” geçirdiğini ya da felç geçirmekte olduğunu zannederek ağır bir “ölüm korkusu” ya da “felç olma korkusu” yaşar.

Bazen de başında bir tuhaflık, sersemlik, kendisini ya da etrafını bir garip ya da değişik hissetme üzere hislerin ortaya çıkmasıyla, “kontrolünü kaybetmeye” ya da “çıldırmaya başladığını” düşünür.

Büyük bir kaygı ve telaş ile yakınları tarafından en yakın tabip ya da acil servise götürülür. Orada yapılan bir çok muayene, çekilen sinema, EKG, BT ve başka incelemelerde hiçbir şey bulunmaz. Hastanın nesi olduğu sorulduğunda hekimler “hiçbir şeyi yok” ya da “stresten olmuş” derler.

Tedavi;

Panik bozukluk, tabipler tarafından düzgün bilinen ve çok sık görülen bir rahatsızlıktır. İlaç ve psikoterapi ile tedavi olur.

Yalnızca ilaçla tedavi kâfi olmayabilir, zira hastalığı ortaya çıkaran bir kıssa vardır ve kişi neden hasta olduğunu anladıktan sonra panik atakları üzerinde denetim sağlayabilir.

Korku, badire çok sıkıntı hisler olup kişiyi çaresiz bırakır.

Burada değerli olan derde neden olan çatışmanın kaynağını bulup, bunu tamir edip, böylelikle hayata farklı bir donanımla bakarak, yani hayatı yaşama şeklimizi değiştirip, hayatımıza devam etmektir.

Yani bu hastalığı tedavi etmek için evvel kişilik organizasyonumuzu değiştirmemiz gerekir.
 

Ataklar tekrarlamaya devam ettikçe, hasta, ataklar ortasındaki devirde; gergin, huzursuz ve kaygılı bir biçimde her an yeni bir Panik atağının geleceğini beklemeye başlar.

Bu kaygılı bekleyişe “beklenti anksiyetesi” ismi verilir. Atakların birden fazla vakit meçhul vakit ve yerlerde gelmesi bu korkuyu daha çok artırır.

Toplum içinde rastgele 100 kişinin yaklaşık 3-4’ü bu hastalığı ya daha evvel geçirmişlerdir ya da hala bu hastalığı yaşamaktadırlar. Çoklukla birinci kere 20-35 yaşları ortasında başlar. 

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir