Hekimlik insanlarla ilişki kurma sanatıdır

“Doğa tabiptir ve Tabiat kendi tarafını tayin eder.” Hipokrat Hipokrat’ın tıbbın babası olarak kabul edilmesinin sebebi bugünde geçerliliğini koruyan müşahede ve mantığa dayalı bir formül geliştirmesine dayandırılmaktadır.

M.Ö. 5.yy. da yaşayan Hipokrat bedenin kendi kendini iyileştirebileceğine inanırdı. Yaşadığı yıllarda Tıp Bilimi ismine çok kıymetli temeller attı, lakin Hipokrat’ın vefatından sonra Kos Okulu gerilemeye başladı zira öğrencileri onun düzeyinde değillerdi ya da ona o kadar hürmet duyuluyordu ki onun prensipleri hakkında yeni tezler geliştirilmedi ve onun tezleri üzerine yeni eklemeler yapmaya cüret edilemedi.

Rönesans çağında yaşayan agresif ve farklı kişiliğiyle tanınan Paracelsus ise sürekli Hipokrat’ın “doktorun yeri hastanın yanıdır.”prensibine sadık kalmıştır.”Hiçbir hayat yalnızca dış tabibin eforlarıyla varolamaz dış tabip lakin iç tabibe yardımcı olabilir.” kederi.

18.yy.da yaşayan Dr.Hermann Boerhaave ise “Doktor hastanın yanında her türlü akademik önyargıyı bir kenara bırakarak sakince karar vermelidir.”derdi. O kadar ünlüydü ki Çin’den gönderilen ve üzerinde yalnızca “Dr.Hermann Boerhaave- Avrupa” yazılı bir mektubun kendisine ulaştığı söylenir.

Ününü verdiği eğitime borçluydu. Her gün öğrencileriyle vizite çıkar, hastalarla konuşur, muayene eder ve onları dinlerdi. İzlenimlerini öğrencilerine anlatırdı. Onun yetiştirdiği öğrenciler de sonra çok başarılı olmuşlardı.

Günümüzde çağdaş tıbba bağlı yetişen tabipler, hasta yatağından uzaklaştılar; hastalarını daha az dinler oldular. Klinisyenler anamnezi yalnızca kendi uzmanlık alanı çerçevesinde almaya başladılar. Fizik muayene teşhis koymada giderek azalan bir yer tutmaya başladı. Tetkikler listesi ise gitgide uzadı.

Sonuç olarak bütün dünyada bilhassa sosyo-kültürel düzeyi yüksek beşerler tamamlayıcı tıp formüllerine daha çok ilgi göstermeye başladı . Çağımızda artık insanların sıhhatlerini kendi kendilerine bozdukları tezi kuvvetlendi ve böylelikle varolan sıhhatimizi daha vakit varken muhafazanın ehemmiyeti ortaya çıktı. Tıp alanındaki teknolojik gelişmeler hekimlerin başını döndürse de hastalar, artık tabiplerin kendilerini dinlemesini, yüzüne bakmasını, dokunmasını, ilgi ve şefkat göstermesini istiyorlar.

Tamamlayıcı Tıp Hekimleri bunu yaptıkları için hastalar daha keyifli oluyorlar. Zira bu alanda çalışan tabipler hastalığı değil hastayı ön planda tutuyorlar ve kişiyi vücut – zihin – ruh birlikteliği çerçevesinde muayene ediyorlar. Tamamlayıcı Tıp uygulayan doktorlara sahiden kıymetli vazifeler düşmektedir. Öncelikle insan bedeni üzerinde yapılan bu tedaviyi tabip olmayan uygulayıcılardan arındırmalıyız.

Öteki değerli bir bahis ise şudur: Gereğince eğitim almamış, yüzeysel bilgilerle Atlas Akupunkturu yapan tabipler ve Nöralterapi mantığını kavramadan lokal injeksiyonlar ile Nöralterapi yaptığını düşünen doktorlar bu işe ziyan vermektedirler. Bu formüller ile sıhhatini kazanamamış her hasta bizim hanemize eksi puan olarak yazılmaktadır. Bize hakikaten bu işi seven, âlâ eğitim almış ve Tamamlayıcı Tıp penceresinden bakan daha fazla sayıda doktor ve bu prosedürlerle sıhhatine kavuşarak bunu etrafında duyuran daha çok insan gerekiyor. Lakin bu takdirde hak ettiğimiz halde tıp dünyasında yer edinebiliriz.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir