Hekimlik insanlarla ilişki kurma sanatıdır

“Doğa hekimdir ve Tabiat kendi tarafını tayin eder.” Hipokrat Hipokrat’ın tıbbın babası olarak kabul edilmesinin sebebi bugünde geçerliliğini koruyan müşahede ve mantığa dayalı bir metot geliştirmesine dayandırılmaktadır.

M.Ö. 5.yy. da yaşayan Hipokrat bedenin kendi kendini iyileştirebileceğine inanırdı. Yaşadığı yıllarda Tıp Bilimi ismine çok değerli temeller attı, lakin Hipokrat’ın vefatından sonra Kos Okulu gerilemeye başladı zira öğrencileri onun düzeyinde değillerdi ya da ona o kadar hürmet duyuluyordu ki onun prensipleri hakkında yeni tezler geliştirilmedi ve onun tezleri üzerine yeni eklemeler yapmaya cüret edilemedi.

Rönesans çağında yaşayan agresif ve farklı kişiliğiyle tanınan Paracelsus ise ebediyen Hipokrat’ın “doktorun yeri hastanın yanıdır.”prensibine sadık kalmıştır.”Hiçbir hayat yalnızca dış doktorun gayretleriyle varolamaz dış doktor lakin iç tabibe yardımcı olabilir.” kederi.

18.yy.da yaşayan Dr.Hermann Boerhaave ise “Doktor hastanın yanında her türlü akademik önyargıyı bir kenara bırakarak sakince karar vermelidir.”derdi. O kadar ünlüydü ki Çin’den gönderilen ve üzerinde yalnızca “Dr.Hermann Boerhaave- Avrupa” yazılı bir mektubun kendisine ulaştığı söylenir.

Ününü verdiği eğitime borçluydu. Her gün öğrencileriyle vizite çıkar, hastalarla konuşur, muayene eder ve onları dinlerdi. İzlenimlerini öğrencilerine anlatırdı. Onun yetiştirdiği öğrenciler de sonra çok başarılı olmuşlardı.

Günümüzde çağdaş tıbba bağlı yetişen doktorlar, hasta yatağından uzaklaştılar; hastalarını daha az dinler oldular. Klinisyenler anamnezi yalnızca kendi uzmanlık alanı çerçevesinde almaya başladılar. Fizik muayene teşhis koymada giderek azalan bir yer tutmaya başladı. Tetkikler listesi ise gitgide uzadı.

Sonuç olarak bütün dünyada bilhassa sosyo-kültürel düzeyi yüksek beşerler tamamlayıcı tıp sistemlerine daha çok ilgi göstermeye başladı . Çağımızda artık insanların sıhhatlerini kendi kendilerine bozdukları tezi kuvvetlendi ve böylelikle varolan sıhhatimizi daha vakit varken müdafaanın değeri ortaya çıktı. Tıp alanındaki teknolojik gelişmeler tabiplerin başını döndürse de hastalar, artık tabiplerin kendilerini dinlemesini, yüzüne bakmasını, dokunmasını, ilgi ve şefkat göstermesini istiyorlar.

Tamamlayıcı Tıp Tabipleri bunu yaptıkları için hastalar daha keyifli oluyorlar. Zira bu alanda çalışan doktorlar hastalığı değil hastayı ön planda tutuyorlar ve kişiyi vücut – zihin – ruh birlikteliği çerçevesinde muayene ediyorlar. Tamamlayıcı Tıp uygulayan tabiplere sahiden değerli misyonlar düşmektedir. Öncelikle insan bedeni üzerinde yapılan bu tedaviyi tabip olmayan uygulayıcılardan arındırmalıyız.

Öbür kıymetli bir mevzu ise şudur: Gereğince eğitim almamış, yüzeysel bilgilerle Atlas Akupunkturu yapan tabipler ve Nöralterapi mantığını kavramadan lokal injeksiyonlar ile Nöralterapi yaptığını düşünen doktorlar bu işe ziyan vermektedirler. Bu prosedürler ile sıhhatini kazanamamış her hasta bizim hanemize eksi puan olarak yazılmaktadır. Bize sahiden bu işi seven, düzgün eğitim almış ve Tamamlayıcı Tıp penceresinden bakan daha fazla sayıda doktor ve bu yollarla sıhhatine kavuşarak bunu etrafında duyuran daha çok insan gerekiyor. Lakin bu takdirde hak ettiğimiz biçimde tıp dünyasında yer edinebiliriz.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir